Ambassadeurs
- Deborah Gravenstijn
- Bianca Dekker
- Nelli Rosier-Cooman
- Patrick van Daalen
- Harry Sacksioni
- Lou Prince
Deborah Gravenstijn
Zaterdag 13 september 2003 heeft Deborah Gravenstijn, die traint bij sportschool Jan de Rooij in Goirle, in het Japanse Osaka brons gehaald! Het Europees kampioenschap in juni bleek nog wat vroeg te zijn voor een succesvolle come-back na een langdurige blessure. Deze prestatie in Japan laat zien dat zij terug is op de plek waar zij thuishoort: de absolute wereldtop.
Deborah heeft 22 maart j.l. op de Open Nederlandse Kampioenschappen de bronzen medaille behaald. Een fantastische prestatie daar zij ca. 10 maanden wegens blessureleed niet meer aan een wedstrijd had kunnen deelnemen.
Deborah heeft op de Olympische Spelen in Athene de bronzen medaille gewonnen!
Pallieter kan sinds het begin van 2002 rekenen op de steun van Deborah Gravenstijn. De judoka besloot ambassadrice te worden van deze in Capelle aan den IJssel gevestigde, doch van huis uit Rotterdamse stichting. Pallieter maakt zich vooral sterk voor meer mogelijkheden in de palliatieve zorg voor ernstig zieke kinderen.
“Sommige kinderen, gelukkig zijn het er niet heel veel, kunnen in geen enkel ziekenhuis genezing vinden”, zegt Rein Lander (binnen Pallieter verantwoordelijk voor communicatie en sponsorwerving). Medische zorg bestaat dan slechts uit het verzachten en dragelijk maken van de ziekteverschijnselen.
De Capellenaar zegt blij te zijn met de belangeloze medewerking van Deb Gravenstijn. We ervaren haar als een heel prettige persoonlijkheid met een enorme positieve uitstraling. Zij kan onze stichting inderdaad een topsport-imago geven en daar zullen we zeker baat bij hebben.
De Stichting Pallieter werft ten behoeve van deze zogeheten palliatieve zorg fondsen om extra voorzieningen en aanvullingen te realiseren die regulier buiten de mogelijkheden vallen. Met behulp van actieve sponsors en door een zuinig beleid weet de stichting kosten in elk geval tot het minimum te beperken. Daardoor kan het totaal van de verworven middelen maximaal worden aangewend om langdurig zieke kinderen meer levensvreugde te bezorgen.
Voor Deb is de reden voor haar inzet als Ambassadrice met name gelegen in het feit dat zij vanaf het begin een goed gevoel kreeg bij de doelstellingen van Pallieter. Bovendien heeft ze ontzettend veel respect en bewondering voor de nimmer aflatende inzet en betrokkenheid van Rein Lander, “Een topsporter binnen zijn vakgebied en een groot genoegen om mee samen te mogen werken”.
(bron: Deb Times, nieuwsbrief over judoka Deborah Gravenstijn, maart 2002)
Bianca Dekker
“De stichting Pallieter, een goed initiatief, een stichting met een duidelijke visie. Het steunen van ongeneeslijke zieke kinderen en hun nabije omgeving zal zeker bijdragen om de laatste fase in hun leven meer kwaliteit te geven. Het is zeer belangrijk dat de kinderen zich goed voelen in hun omgeving, dat ze veel steun van ouders en verzorgers krijgen, zodat ze het gevoel hebben dat ze zich niet alleen en eenzaam voelen.
Ik vind het ook zeker een goed initiatief om als ambassadrice de doelen van de stichting Pallieter door middel van mijn sport extra te steunen. Door wedstrijden kan je motivatie overbrengen en de stichting onder de aandacht van de mensen brengen. Zo kan je sport en je eigen doelstelling combineren met de doelen van de stichting en door een goede samenwerking de laatste wensen van de kinderen in vervulling laten gaan.
De mooiste , laatste , in werkelijkheid geworden dromen van de kinderen geven weer een terugwerking op de stichting Pallieter en zeker ook op mij om meerdere wensen in vervulling te laten gaan!”
Bianca
Nelli Rosier-Cooman
atletiek kampioen, recordhoudster en moeder, ambassadrice van de Stichting Pallieter.
Nelli, even voor het gemak Cooman – want dat is toch de naam die ons spontaan herinnert aan al haar geweldige atletiek successen heeft zonder aarzelen haar handtekening gezet onder het overeenkomstje dat haar tot Ambassadrice van Pallieter maakt. De natuurlijkste zaak van de wereld vindt zij – immers als je als gezond mens iets kunt doen voor anderen en in dit geval ernstig zieke kinderen zou het verre van sportief zijn te weigeren, bovendien is het soms best handig dat mensen je naam kennen. Ik maak daar natuurlijk geen misbruik van maar het helpt wel af en toe om dingen voor elkaar te krijgen, zegt Nelli met een vrolijke knipoog.
Het blijft jammer dat ik eigenlijk niet zo heel veel tijd over heb voor dit soort bezigheden, mijn gezin en andere werkzaamheden wil ik er niet onder laten lijden, dus het blijft altijd een beetje schipperen…maar zolang het lukt…kan Pallieter zonder voorbehoud op mij rekenen, want als sportvrouw maar vooral en zeker ook als moeder, sta volledig achter wat de stichting kan betekenen voor ernstig zieke kinderen en niet te vergeten ook de ouders daarvan.
Patrick van Daalen
Hoi Allemaal,
Ik ben Patrick van Daalen, 26 jaar en sportleraar van beroep.
Mijn specialiteit is karate. In deze sport ben ik 11 keer Nederlands kampioen en 1 x europees kampioen geweest.
Ik ben in het bezit van de zwarte band (2de dan) en ga dit jaar ook op voor mijn zwarte band jiu-jitsu.
De lessen die ik verzorg zijn voornamelijk voor kinderen uit veel verschillende wijken in Rotterdam. Mensen verschillen behoorlijk en kinderen dus ook, dat is nu juist het leuke van het lesgeven. Ik werk veel met allochtone jongeren. In deze wijken is het belangrijk een band te hebben met ze en dat ze krijgen wat ze willen ik leer ze immers “vechten”, maar in de tussentijd leer ik ze veel bij in de normen en waarden van de maatschappij.
Ik werk ook veel met lichamelijk en geestelijk gehandicapten jongeren.
De liefde die ik van hen krijg is in geen woorden te beschrijven zo mooi.
Ik vind het dus heerlijk om met kinderen te werken het geeft mij gewoon stiekem een goed excuus om zelf lekker jong te blijven!
Mijn vader en ik organiseerden in samenwerking met Unity99 en sportschool Muilwijk afgelopen april voor de 8ste keer het Charity Tournament.
Dit is een karate toernooi waar de opbrengst elk jaar naar een goed doel gaat.
Dit jaar deden wij dit voor het eerst voor de stichting Pallieter en hebben een recordbedrag van € 4.150 kunnen schenken.
De fijne samenwerking en het goede gevoel dat wij van de organisatie aan dit doel overhielden heeft ons doen beslissen dat wij volgend jaar weer een toernooi voor de stichting Pallieter willen organiseren.
Als karateleraar van de Rotterdamse club Unity99 zou ik graag mijn naam willen verbinden aan een te gekke organisatie als Pallieter.
Ik zou mij willen inzetten voor kinderen die het een stuk moeilijker hebben dan anderen.
Ik wil mij vooral inzetten voor een glimlach van een kind!
Met vriendelijke groeten,
Patrick van Daalen
Harry Sacksioni
Gitarist Harry Sacksioni: ambassadeur voor Pallieter:
“Iedere artiest die enige bekendheid geniet en jaarlijks veel optredens doet in bijvoorbeeld het popcircuit of, zoals ik, in het schouwburgcircuit, wordt overstelpt met aanvragen om gratis op te treden voor het goede doel. Dat geldt dus ook voor mij. De organisaties weten mij te vinden waarschijnlijk mede doordat mijn optredens regelmatig onderwerpen bevatten met deels een maatschappelijk-sociaal karakter. Vaak voel ik me betrokken bij onderwerpen uit het wereldtoneel, maar ook zeer ‘dicht bij huis’-situaties. Zo schreef ik een compositie als DE STOET DER VERMISTEN over de Chileense moeders die sinds het Pinochet-tijdperk nog steeds niet weten wat er met hun kind gebeurd is, SCREAMING PINES (SCHREEUWENDE BOMEN), over het resultaat (bladloze bomen) dat de uitstoot van gassen steeds vaker veroorzaakt, maar ook een nummer als DE PADDENTREK dat ik schreef op een moment dat er nog geen voorzieningen voor die diertjes waren getroffen in gebieden waar een snelweg doorheen liep.
Ik kies die onderwerpen bewust, omdat ik op het standpunt sta dat een podium een uitgelezen gelegenheid is om naast het bieden van vermaak, ook het bewustzijn, zowel van het publiek als dat van mijzelf, te prikkelen. Buiten de optredens om heb ik ook een ‘liaison’ met filmer, documentairemaker en schrijver Gideon van Aartsen waarmee ik zo’n beetje alle filmpjes die hij maakt, van de Nierstichting tot en met het KWF (Kankerbestrijding) en van Stivoro (anti-roken) tot en met MLDS (Maag, Lever, Darm Stichting), van muziek voorzie.
Dit jaar verscheen tussen alle aanvragen plotseling een mail op mijn computer met een vraag die ik nog niet eerder heb mogen ontvangen: De stichting Pallieter vroeg me bij monde van Jeannette Estarippa, om ambassadeur voor deze stichting te worden…
Ik had de naam Pallieter wel eens gehoord maar wist niet precies waar de stichting voor stond. Na enig heen en weer geschrijf en het raadplegen van de site www.pallieterhelpt.nl heb ik besloten dat ik deze voor mij nieuwe taak graag op me neem. De doorslag voor mij gaf het doel van de stichting: Het verlenen van palliatieve hulp, dat wil zeggen verschijnselen van de ziekten verzachten zonder de ziekte tot genezing te brengen. En in het bijzonder voor kinderen die ernstig, ongeneeslijk dan wel chronisch ziek zijn. Dit kan plaatshebben in de vorm van financiële of materiële ondersteuning. Mede omdat ik op dit terrein al eerder een aantal schrijnende en emotionele ervaringen heb opgedaan is deze doelstelling me uit het hart gegrepen.
Nog een ander punt was voor mij medebepalend: Letterlijk al het geld dat binnenkomt wordt voor het doel gebruikt. Niemand krijgt een vergoeding, zelfs geen onkostenvergoeding. Gezien de trend de laatste jaren in charitas-land is dit onderdeel van de statuten voor mij een verademing.
Inmiddels heb ik mijn eerste ‘klus’ voor Pallieter achter de rug. Op 3 juni gaf ik op de Rotterdamse Polanoschool een workshop aan een klas slechthorende en dove kinderen. Tevens mocht ik een aantal beeldtelefoons uitreiken namens Pallieter aan Koninklijke Auris. Van tevoren had ik geen idee hoe ik een workshop aan dove kinderen moest geven. Maar door mijn versterker redelijk hard te zetten, waardoor de luchttrillingen door de kinderen gevoeld konden worden, en daarna een aantal kinderen uit te nodigen om zelf op mijn gitaar te spelen, mondde deze workshop uit in een ware sessie, met als hoogtepunt een aantal prachtige spontane dansen op de ritmiek van gitaar en door de overige kinderen zelf bespeelde trommels! Het plezier spatte uit hun ogen! En toen ik uiteindelijk mijn instrumenten had ingeladen en het schoolplein wilde verlaten, zaten, lagen en hingen diezelfde kinderen juichend in, over en aan mijn auto. Een mooiere symboliek voor dit werk kan ik niet bedenken….
Ik hoop als ambassadeur van de Stichting Pallieter in de toekomst vele kinderen te ontmoeten om net zulke mooie momenten met hen te delen!
Harry Sacksioni
Lou Prince
Mijn naam is Lou Prince en ik ben zanger, entertainer en woont al geruime tijd in Nederland.
Een nuchtere Nederlander geboren op Curacao en ik voel me prima tussen de toeters en bellen, het glitterwereldje, maar privé een no nonsense Rotterdammer. De optredens vinden regelmatig plaats in het buitenland, om maar een paar te noemen, Duitsland, Spanje, België, Engeland, Cuba, de Nederlandse Antillen en Aruba. Mijn genre is uiteraard “DUSHI & CARIBISCH” maar ook de Spaanstalige en Engelstalige evergreens en heerlijke Jazz genieten mijn voorkeur.
Het is een eer voor mij, na zoveel in de wereld gezien te hebben, om als Ambassadeur voor de Stichting Pallieter een steentje bij te mogen dragen. Als je in de gelegenheid bent om die kinderen te mogen en kunnen helpen, dan ben je een gelukkig mens. Vooral die kinderen die het zo hard nodig hebben, daar zullen wij ons voor moeten inzetten.
Ik hoop vooral dat de samenwerking met Stichting Pallieter de wensen zal vervullen van die kinderen.
Met vriendelijke groeten,
Lou Prince