Frans van Straaten

Frans van Straaten (1963) zou men een evenwichtskunstenaar kunnen noemen, op zoek naar een harmonie tussen krachten en bewegingen, ten opzichte van de ruimte. Hij werkt bij voorkeur in brons. Zijn opleiding kreeg hij in Delft (docentenopleiding) en Rotterdam (Academie voor beeldende kunsten – beeldhouwer). Grote opdrachten werden ondermeer gerealiseerd voor Center Parcs, AON, Artscope, Hays Logistics, gemeente Capelle a/d IJssel, van Oudenallen Beton, ministerie van Financieën, Solveigh Corporate Development.

Inspiratie haalt Frans van Straaten ondermeer uit de danskunst. Ook de kunsthistorie speelt een inhoudelijke rol, zoals die van de oude Egyptenaren, waar de de vormen strak en monumentaal zijn en de detaillering geperfectioneerd is.
Ook de latere Renaissance boeit hem, door de expressiviteit van Michaelangelo en de intrensieke energieën van Leonardo da Vinci. Ook kan Frans niet om Giovanni di Bologna heen:vanwege de tegengestelde bewegingen en de suggestie dat de wet van de zwaartekracht vaak niet
van toepassing lijkt te zijn.

De eerdere beelden, waaronder de stieren van Frans van Straaten, tonen samengebalde kracht in een gestolde beweging. Latere beelden voegen sierlijke abstractie toe. Soms zien we een vleugje humor.
geboren: 23 januari 1963 te Den Haag
opleidingen: NLO teken / handvaardigheid Delft 1980 – 1986 ABK beeldhouwen Rotterdam 1986-1988
reizen: Spanje, Italië, Zwitserland,Indonesië, Monaco, USA en Noorwegen

SAMENVATTING
Frans van Straaten creeërt bronzen sculpturen, geïnspireerd door “kracht en beweging”. De krachtige dynamische beelden hebben voor Frans alles te maken met de beleving van het één zijn met “ruimte”.
Door zich daarop te concentreren ontstaat een gevoel, dat hij weet weer te geven in een beeld, dat de strijd aangaat met de zwaartekracht en de positie in de ruimte. Zijn collectie is verder te verdelen in ook een andere benaderingen van het gevoel; de emotie.
Hiervoor neemt Frans “dieren” als metafoor voor een bepaalde emotie;
Kracht: de Stier, Elegantie: het Paard, Trots: een Pauw, Wijsheid:
een Uil.
In elk geval gunt Frans zichzelf de vrijheid om ook in zijn eigen werk een balans te vinden, waarbij de mensfiguren dicht bij het realisme blijven om het elegante te benadrukken. Terwijl Hij zich in de dierfiguren enige stylering permiteerd om de zeggingskracht van zijn vormen te benadrukken.